गजल
प्रकाश बन्जारा” बिहानी ”
तिमी लोकपि्रय म अचल भएँ
खै के बिराएँ ढलपल भएँ
उदार बने । होला र पहिले
तिम्रै भाषामा म कलकल भएँ
हेरीरहयौ तिमी मुकदर्शक
भेलाहरुमा म छलफल भएँ
भनेनौ मलाइ बिचरा तिमीले
तिमी बहयौ नदि न ढल भएँ
रम्यौ तिमी सम्पन्नता सँसारमा
म बाग्मति न सुन्दरी जल भएँ
साउनेचउर -९ खोटाङ्ग हाल दोहा कतार
Advertisement
